“สินอยากอยู่บ้านกับย่าไม่อยากไปกรุงเทพ”

ออมสินเริ่มโยเย้หลังจากรู้ว่าลุงหมูจะมาบ้านเย็นนี้

อ้าว เราสัญญากันแล้วนี่คะว่าวันเราจะไปกรุงเทพกัน

นานๆ เราจะไปเยี่ยมอาม่าเดือนละ ครั้ง  

เดือนนี้พ่อเจี๊ยบหยุดตรงเสาร์-อาทิตย์

รอพ่อเจี๊ยบนอนก่อนเพราะออกกะดึกมา

เราออกเดินทางเที่ยงพอดี พี่สินและน้องสตางค์หลับไปคนละงีบ

แวะรับอี้พรและตรงไปบ้านอาม่าเลยเพราะอาม่า อี้เก๋ และอี้ชิวรออยู่

ปกติจะแวะเดอะมอล์ว่ายน้ำกัน

เย็นๆ เดินไปวัดกู้อยู่หลังบ้านอาม่า

วันนี้มีตลาดนัดรถและคนเลยเยอะมาก

กะว่าจะเดินไปถึงท่าน้ำวัดกู้แต่ไปไม่ถึงแวะซื้อของกินกัน

เดินเล่นซักพักก้อกับเข้าบ้าน

เช้าวันอาทิตย์อี้พรซื้อเค้กมาเป่าวันเกิดย้อนหลังให้พี่สินและน้องสตางค์

ชอบใจใหญ่ได้กินเค้กอีกแล้ว

อี้พรงัดเอาขิมซื้อเก็บไว้นานมาสอนหลานๆ

พี่สินกับน้องสตางค์ติดใจมากเลย

อี้พรบอกว่าก่อนอื่นต้องไหว้เครื่องดนตรีก่อนเพราะมีครู

เวลาตีให้แต่ข้อมีห้ามยกแขนแบบนี้ว่าแล้วทำให้ดู

2 พี่น้องจับเวลากัน ตี คนละ 5 นาที

ท้ายสุดอี้พรใจดียกขิมไปให้กลับไปตีที่บ้านเลย

2 พี่น้องเล่นวาดรูประบายสีกัน อี้เก๋ซื้อของฝาก

เป็นที่ระบายสี พี่สินสอนน้องสตางค์วาดรูป

“ตังค์วาดตามพี่สินนะแบบนี้”

เห็น 2 พี่น้องเล่นกันไม่ทะเลาะกัน

ทำให้แอบเห็นรอยยิ้มของอาม่า อย่างน้อยหลานๆ ก้อช่วย

เป็นยาใจให้อาม่าแข็งแรงอยู่กับหลานๆ ไปนานๆ นะคะ